"No eres más grande por conocido, que por sonrisas contigo."
lunes, 9 de septiembre de 2013
Te amo.
Siento que estoy perdiendo todo y solo por ser una tremenda gilipollas.
Si te vas, no sé qué voy a hacer con mi vida, ¿por qué todo es tan difícil?
Quiero pensar que esta es la definitiva, que tú me vas a llevar al paraíso, me vas a sacar de este pozo vacío, lleno de oscuros pensamientos, o incluso... Que me vas a llevar al altar... Y al hospital.
Quiero pensar que no te entregué todo para nada, quiero pensar que la distancia que hay ahora, sólo son números que le restaremos a 0 metros en unos años.
Quiero pensar que me harás vivir al máximo, que me abrazarás cuando llore, que te haré un chocolate caliente, un té o un café cuando estés triste y me sentaré a escuchar tus batallitas.
Quiero imaginar que en un futuro volverás cada seis meses sin falta, nos acostaremos en la cama y me contarás todo lo que has vivido en el ejército, si has hecho amigos nuevos...
Lo doloroso será cuando te vuelvas a ir, pero podré soportarlo, porque mi corazón siempre irá a donde tu vayas. Estemos, o no juntos.
Pero si te vas, si no estás a mi lado, si desapareces de mi vida... No sé si podré cumplir la promesa. No podré vivir sabiendo que tu ya no estás en este mundo, ¿para qué seguir yo en él? Y si no estás a mi lado, no sé si podré ser tu amiga, porque te amo, te amo demasiado, y no volveré a cometer el mismo error. No te voy a hacer más daño.
Sólo te pido, que recuerdes lo bueno, que nos hace feliz. Y también lo malo, que nos hace más fuertes...
Te amo, muchísimo. Más de lo que nadie imagina, más de lo que yo creía que podía amar.
Eres único.
Te quiero, Diego Moreno Peña, mi soldado, mi teniente, mi niño, mi ángel salvador, mi sol, mi estrella fugaz, Dieguchi, Gomita.
Te amo, mi tonto.
Te kimo, mi vida, mi amor.
Nunteru, o|x
Querida yo del futuro:
Quizá nadie te haga feliz en este instante, quizá nadie te comprenda y simplemente quieras morir. No lo hagas. Si mueres, ¿quién va a hacer feliz o a comprender a gente como tú?
Si algún día decides suicidarte, recuerda que estás escribiendo esto estando mal, lo que demuestra que esperanza te queda.
Lo sé, sé que tienes una mierda en una mano y una cuchilla en la otra. No te preocupes, usa la mierda. Se la puedes lanzar a alguien a la cara.
También sé que la vida es injusta, pero tú puedes hacerla justa.
TÚ ERES UNA SOÑADORA.
Venga, cariño, alguien habrá que te quiera. Ya sé que tú misma no te quieres, te ves gorda y eres rara. Soy tú, ¿recuerdas? Pero no a todos se nos agracia, tú al menos tienes amigos. Créeme, soy tú, no te defraudaré.
Te quiere, tu yo del pasado,
martes, 26 de marzo de 2013
Eres lo que eres.
Letras que van contigo, pero si te vas, es el peor de los castigos.
Mis versos se vuelven besos de palabras que escribo cada noche, pero que nunca llego a enviar.
Mi prosa, todas esas historias son todas las que quiero vivir contigo, una a una, palabra a palabra, susurro a susurro.
Mi música, tan melódica cuando tu felicidad me roza, tan ruidosa cuando te encuentras mal. Son arpegios mal tocados, acordes mal sonados, ruido.
Eres mi vida, eres lo que más amo. A estas alturas eres mi felicidad. Me es muy difícil imaginarme un futuro sin ti... Te amo.
PD.: ¿Alguien me da zumo?
domingo, 3 de febrero de 2013
Lo que puedo agradecerte. (o|x)
piensas lo que sufriste durante años.
Levanta la barbilla, quiero verte sonreír,
eso es poco por todo lo que has hecho por mí.
Vida mía,no espero que te rías,
esta poesía no esta hecha con melancolía.
Que eres mi vida y más, sin ti no podría aguantar.
Eres maravilla y elegancia, eres vida y gracia.
Eres lo más bello que conocí
no me arrepiento que seas parte de mí.
Aparte de aparecer, - que ya es-
me ensañaste a aprender:
Aprender de los defectos, de los malos momentos.
De todo lo que he perdido y lo que he recibido.
Morder tu labio es placer, hacerte reír mi hobby.
¡Y tú no me tratas como si fuese una PocketPolly!
Que es pesadilla amanecer cada día,
y no sentir tu respiración en mi barbilla.
La felicidad es palpable cada vez que me susurras
¡que soy lo más agradable!
No me queda por contar, sé todo lo que puedo amar
y tú sigues diciendo que me quieres más.
Me sacaste de mi caja de cristal,
me hiciste ver que el mundo no sólo sabía dañar.
Y por eso, mi amor... Te amo, y te lo agradezco. Gracias.
miércoles, 30 de enero de 2013
Lo que amo de ti.
No, yo no te amo a ti.
Amo a tus ojos, como me miran. Su color.
Amo a tus labios y como sonríes con ellos. Su sabor.
Amo a tu pelo, chorro suave. Su brillantez.
Amo a tus brazos, como me rodeas con ellos. Su calor.
Amo a tu forma de pensar, sus ideas apresuradas. Su genio.
Amo a tu gusto musical, los acordes de guitarra puros. Su letra.
Amo a tu personalidad, su forma de ser. Tan especial.
Bueno, creo que quedó claro que todo lo que amo de ti...
(Dedicado a DMP)
O que eu amo sobre ti (Lo que amo de ti- Versión gallego)
Eu amo o seus ollos, ao mirar. A súa cor.
Eu amo o seus beizos, e sorrir con eles. O seu sabor.
Eu amo o seu pelo, que chorro suavidade. O seu brillo.
Eu amo o seu brazos, como me preto con eles. O seu calor.
Eu amo o xeito que pensa, as súas ideas precipitada. O seu xeino.
Eu amo o seu gusto musical, os acordes de guitarra puros. A súa letra.
Eu amo a súa personalidade, o seu xeito de ser. Xeito especial.
Ben, creo que quedou claro que eu amo ti...
jueves, 10 de enero de 2013
Me vuelves loca.
Cuando oímos esa canción triste a más no poder, y automáticamente sonreímos, porque nos recuerda al otro.
Cuando ese "eres perfecta" fluyó por mis oídos hasta caer en mi corazón, haciendo que toda mi piel susurrase baladas de amor.
Cuando me sonríes y cuando me llamas. Cuando me siento sobre tus piernas a hablar contigo, dándonos igual que piensen que somos pareja, porque ambos sabemos que no lo somos.
Cuando nos quedamos callados, mirándonos a los ojos, sonriendo, sin nada que decir.
Cuando me muerdo el labio y tú me acaricias la mejilla.
¿Soy tonta por enamorarme de esos momentos?
viernes, 4 de enero de 2013
Sometimes
El mojado césped me enfriaba la piel de tal manera que se me erizaba el vello. Cerré los ojos con fuerza y una díscola lágrima cayó de uno de ellos.
¿Por qué no era real? ¿Por qué no estabas a mi lado?
La canción paró y grité. Nadie podía oírme, no estaba dónde estaba.
Las estrellas, el viento y la oscuridad eran los únicos que acompañaban a mis lágrimas.
miércoles, 2 de enero de 2013
Día de metro y esas hormigas llamadas personas.
Una señora mayor me dedicó una de, al parecer, sus mejores sonrisas y le devolví el saludo. No la conocía de nada, pero se había mostrado amable.
Miré a otro lado y vi a una mujer de tristes ojos azules. Miraba a un señor que no la miraba. Cuando bajaron en la misma parada ella le sonrió y se fue el tren.
Una chica a la que conocía, me saludó. "Mierda." Le sonreí falsamente.
Un señor de mediana edad se sentó a mi lado y empezó a hablar. No sé si era a mí, pues con los auriculares no le escuchaba, y él no me llamó la atención en ningún momento.
Estaba nerviosa, insegura de lo que hacía. Miré mi bolso, la hora y la estación por la que iba el transporte. Era tarde para echarse atrás.
lunes, 24 de diciembre de 2012
World at war
Sólo había desolación. No había ni alimento, enviaban poco, pero niños, mujeres y ancianos morían por falta de este recurso tan preciado como lo es un alimento.
En un país donde la vida era fácil por las máquinas, sólo quedan cabañas de madera o de algunos edificios que cayeron, siendo ahora simple escombros, tumbas de personas que caerán en el olvido.
Una voz te susurraba antes de morir: No será nada, esto acabará, vas a vivir lo que te mereces.
Miles de hombres cayeron a balazos, miles de inocentes durmieron eternamente a base de bombas.
Miles de sueños fueron robados.
domingo, 23 de diciembre de 2012
Unsaid things.
No puedo seguir viviendo en una vida de "ensueño", no puedo seguir afectándome por lo que los demás dicen.
Siento los susurros atravesar mi corazón y apuñalarlo, siento la otra vida que tengo y que desconocía, pues la crearon ustedes.
Me gustaría ser otro anónimo, de esos que critican a la espalda porque, al parecer, ellos son perfectos.
Sinceramente, yo no quiero seguir así más, por eso me refugio en una bola de cristal con 6 personas en las que confío.
Mi espalda está negra de vuestros murmullos, cobardes, ¿algún día me giraré y me los diréis a la cara? Lo dudo.
sábado, 22 de diciembre de 2012
Stop.
Tu golpes no me harán callar. No soporto ni un segundo más toda esta presión, no quiero volver a llorar.
Tus risas al verme suplicar no me duelen ya, porque voy a llamar.
Son muchos años ya aguantándote sin amor, mientiendole a la vecina que me he caido en la piscina.
No. No más.
DI NO A LA VIOLENCIA DE GÉNERO. Se puede salvar vidas.
Ignorante.
domingo, 16 de diciembre de 2012
Amanece.
Quiero morir en tus brazos.
Quiero susurrarte todo lo que me haces sentir mientras me abrazas y me acaricias el pelo.
Quiero que mis sueños se cumplan, quiero que todo sea más fácil para los demás.
Pues ya no sé quién eres. No sé qué quieres de mi.
Pero el viento susurra extractos de tu voz.
El sol me muestra como es tu calor.
El agua me llora que sabe a tus besos.
¿Todo es posible? No pierdo nada por intentarlo.
Le voy a gritar al viento que me olvide.
Lo voy a mostrar al sol que brillo con luz propia.
¡Y al agua que le den por culo, donde quede un buena cerveza!
¿Por qué no empezar a vivir algo nuevo?
Esa persona.
Un ser. Un ser que se ahoga en mar de palabras. Un ser que diga lo que diga, lo olvida. Un ser que jamás podrá mirar los ojos de la persona que ama. Un ser que todo lo intenta hacer diferente para que alguien se motive a no hacerlo todo igual, que alguien sea feliz, y que no todo sea aburrido.
Ese ser, ese humano, esa gota de agua bendita en este diablo de sociedad.
Ese ser que esta cerca tuya, que tu le miras y le sonries sin pensar todo lo que intenta hacer por ti.
Esa persona.
jueves, 13 de diciembre de 2012
But we are de lovers I know you believe me
Hola. Hoy me he levantado para hablarte. Para pedirte perdón por mis niñerías, para hacerte reír un rato conmigo. Pero no sabes que mi vida depende de tu sonrisa. Que sonrío como tonta cuando te recuerdo y cuando pienso que te perdí por orgullo, me quiero morir. Lo que tampoco sabes es que me haces falta tú y tus miradas. Que necesito dormir contigo una vez más y que me susurres al oído: "It's no always easy, but I'm here forever."
Sé que nunca volverás, por mucho que lo intente, por muy perseverante que sea, los sueños nunca se cumplen.
Es más, hablando de sueños, últimamente sueño contigo más que nunca, y te extraño.
No quiero que el mundo nos separe más...
Necesito que vuelvas a abrazarme, a besarme la frente, a hacerme sonreir, a caminar de la mano.
En definitivas palabras: TE NECESITO A TI.
Y jamás envió el mensaje.
martes, 27 de noviembre de 2012
.
De todas esas personas hipócritas y convenidas.
Todo.
Quiero dormirme y que me despierte una persona que me ame de verdad porque se lo daría todo.
Necesito que, aunque intente fingir felicidad, me mire a los ojos y me diga "Te entiendo."
Que me defienda, que me arrope por las noches con sus versos, que me diga lo que me ama sin cansarse, y bueno, que lo sea todo para mí.
Necesito a esa persona. Pero no que me haga sentir princesa, si no que me enseñe a ser yo misma.
